Ok nu ga ik het echt doen. Met ingang van vandaag ga ik meer berichten plaatsen op mijn web-log! Nu werd ik min of meer gedwongen weer een stuk te schrijven want ik heb net een hele mooi week erop zitten:

Het leven van een Coldplayfan is niet altijd zo mooi als het lijkt. Maar afgelopen week maakte veel goed. Het begon allemaal met de mededeling dat ik een kaartje had gewonnen voor het geheime optreden op donderdag 5 juni! Geheel onverwachts kwam ik dus in een zaal met pakweg 300 mensen en een van mijn favoriete bands. De avond voor dit concert was het nieuwe album ‘Viva La Vida or Death And All His Friends’ al uitgelekt en kon ik al horen dat dit een blijvertje wordt. Ook tijdens het (korte) concert in Paradiso kwamen de nieuwe nummers goed uit de verf. Het was bovendien onwerkelijk ineens zo dicht op Chris Martin & co te staan. Deze briljante dag werd nog beter toen ik na afloop van het concert de band nog kon ontmoeten en met ze op de foto kon! Eindelijk kreeg ik de kans om tegen Chris Martin te zeggen dat hij mijn held is, gelukkig kon hij dit op prijs stellen.

Als slagroom op de taart werd ook nog eens bekend dat Coldplay op 2 en 3 oktober in Ahoy zal optreden. Voor beide heb ik natuurlijk kaarten en ook 4 oktober zal ik ze zien maar dan in Antwerpen. Ik zit nog bij te komen van deze briljante week!

Next: over 2 weken sta ik alweer op een festival (Hurricane) te kijken naar een andere grootmacht: Radiohead.

2007 was een prachtig jaar wat concerten betreft. Ik heb meer dan 60 acts mogen bekijken en 3 festivals bezocht. Ik heb waanzinnige bands heerlijke optredens zien geven en totale gekte meegemaakt in de voorste paar rijen tijdens deze concerten. Wegens geldgebrek zal ik het in 2008 helaas een stuk rustiger aan moeten doen maar desondanks zal ik dit jaar weer een paar toffe artiesten te zien krijgen. 7 januari stond ik alweer bij een concert en wel van Newton Faulkner. Dit was een leuk fris concertje om mee te beginnen maar er zit veel meer aan te komen. Zo ga ik 1 februari naar een exclusieve showcase van Anouk in de oude zaal van de Melkweg. 1 juni zal ik in Landgraaf te vinden zijn op de laatste dag van Pinkpop waar Rage Against The Machine het festival zal afsluiten! Dat gaat een mooie worden voorspel ik u! Precies een maand later sta ik in Amsterdam waar Radiohead zal spelen, ook niet verkeerd dus.

Het belooft weer een mooi jaar te worden dus en ik zal op dit weblogje verslag doen van de concerten die ik ga zien!

Zo ik ben er weer! Ik heb een tijd niks kunnen schrijven wegens tijdgebrek maar nu heb ik even om jullie te informeren over het nieuwe album van Radiohead!

Waar iedereen dacht dat het album pas in Maart zou komen is vannacht, tegen alle verwachtingen in, de nieuwe cd ‘In Rainbows’ aangekondigd. De cd zal over slechts 10 dagen al beschikbaar voor downloads zijn en vanaf 3 december wordt er een discset geleverd. Deze bevat naast de gewone cd ook nog eens een cd met nog meer nieuwe nummers, artwork, vinyl en lyricsboekjes!

De tracklists:

CD 1: (digital download and discbox)

15 STEP
BODYSNATCHERS
NUDE
WEIRD FISHES/ARPEGGI
ALL I NEED
FAUST ARP
RECKONER
HOUSE OF CARDS
JIGSAW FALLING INTO PLACE (also known as Open Pick)
VIDEOTAPE

CD 2: (discbox only)

MK 1
DOWN IS THE NEW UP
GO SLOWLY
MK 2
LAST FLOWERS
UP ON THE LADDER
BANGERS AND MASH
4 MINUTE WARNING

Het festivalseizoen zit erop, helaas. Maar de afsluiter was zeer geslaagd, lowlands werd een erg gezellig festival waar ik weer een paar nieuwe artiesten heb mogen zien. Hieronder volgt een verslag van een heerlijk weekendje Lowlands.

Vrijdag 17 augustus:

Mijn dag begon met het Nederlandse Alamo Race Track, een band waar we trots op mogen zijn. De band klonk erg strak en het publiek wist het ook te waarderen. Daarna ging ik door naar Jack Pexf1ate, waarvan vooraf werd geroepen dat hij iets van Jeff Buckley weg had. Dit bleek echt totaal niet waar. Het was helaas niet meer dan hyperactieve gitaarpop en dus ben ik na 3 nummers gaan kijken bij Just Jack. Een aardig optreden dat ik door tijdgebrek helaas niet af heb kunnen zien. Ik moest namelijk naar de grootste tent van Lowlands, waar ik de hele dag zou doorbrengen. Snel nog even wat eten dus en op naar het eerste vak. Het feest begon met de Heideroosjes, een nederlands wat-kan-ons-het-schelen punkbandje dat het publiek weereens aan het rocken kreeg. Niet mijn ding maar best vermakelijk. Daarna volgde een prachtige reeks van grote acts (Editors, Kasabian, Damien Rice en The Killers). Allen heb ik vanaf de 2e rij in het midden mogen bewonderen. Editors mogen de revelatie van Lowlands genoemd worden, ik ben benieuwd hoeveel groter ze nog gaan worden. Kasabian was een leuk feestje dat volgens mij alleen goed opgepikt werd in het eerste vak. Damien Rice was (voor de derde keer dit jaar) betoverend. En dan nog The Killers, die met een helaas wat voorspelbaar optreden wel de hele Alpha tent aan het springen kregen. Geen slechte eerste dag dus!

Zaterdag 18 augustus:

Dit was de dag waar ik wat meer gaten in mijn schema had. Ik trapte af met Marike Jager. Wat een leuke meid blijft zij toch. Ik had haar eerder gezien en gesproken en toen wist ze me al te overtuigen. Ook nu doet ze dat weer met haar mooie stem en leuke liedjes. Na dit concert was het tijd voor klassieke muziek (ja echt). Het metropool orkest kwam met het project ‘Games In Concert’ in de Alpha tent terecht. Ze speelden de soundtracks van bekende games, het publiek vond het geweldig. Toen volgde een lange pauze waarin wij tot rust kwamen in de lounge kussens bij de Ben & Jerry’s stand. Ook niks mis mee kan ik je vertellen. Na dit heerlijke uurtje rust stonden we met veel moeite op om ons te begeven naar de India waar Moke zou optreden. Ik was er erg van onder de indruk, weer een nederlandse band waar we trots op kunnen zijn. Na weer een pauze waarin de nodige biertjes werden gedronken zijn we gaan kijken bij Saybia en Interpol. Van beiden was ik onder de indruk net zoals de rest van het publiek in de Grolsch. De dag werd afgesloten door ‘headliner’ Kaiser Chiefs. Met een biertje in je hand meezingen dus. Niet echt bijzonder maar wel leuk zo af en toe.

Zondag 19 augustus:

De laatste dag alweer, balen. Maar eerst nog genieten van The Enemy en Patrick Watson. Vooral laatstgenoemde was erg vermakelijk, echt een zanger waar we nog meer van gaan horen. Toen was het tijd voor 2 bands waar ik erg naar uitkeek: The Shins en Nine Inch Nails. Muzikaal gezien zijn het tegenpolen. The Shins speelden leuke zomerse liedjes waar iedereen zich vrolijker door ging voelen. Nine Inch Nails daarentegen rockten met een volume waarvan iedereen wel pijn in zijn oren moet hebben gekregen, dat neemt niet weg dat het erg vet klonk. Maar toen het afgelopen was ben ik maar even bij Jan Jaap van der Wal gaan kijken om een beetje te kunnen lachen en mijn oren wat rust te geven. Dit lukte aardig, met name door het geweldige publiek. Toen ik de tent uitliep was het eindelijk tijd voor de band waarvoor ik naar Lowlands was gekomen, Arcade Fire. Ze speelden elk nummer dat ik wilde horen en hadden een prachtige lichtshow. Met de 10 bandleden die ze hebben heb je altijd wel iets om naar te kijken en langzaam begon ik te beseffen dat dit mijn lowlands-hoogtepunt ging worden. Het festival werd afgesloten door de dansbare nummers van LCD Soundsystem en de mysterieuze rock van Tool. Beiden waren best leuk maar ik was nog steeds aan het nagenieten van Arcade Fire. Bij thuiskomst heb ik dan ook gelijk mijn kaartje gekocht voor het optreden op 13 november in de HMH.

Mijn festivalseizoen zit erop, en ik kan er zeer tevreden op terugkijken. Ik heb vrijwel elke band gezien die ik wilde zien en geen enkele band stelde echt teleur. Volgend jaar hoop ik met mijn tent weer de nodige festivals te bezoeken. En in de wetenschap dat volgend jaar bands als Radiohead en Coldplay weer gaan touren kan ik niet anders dan hier enorm naar uitkijken.

Nu nog even nagenieten met Damien Rice.

Zo. Festival nummer 3 is eindelijk aan de beurt! Na het succes van Pinkpop en Rock Werchter mag ik deze mooie reeks afsluiten met 3 dagen gekheid op Lowlands. Ik maak weer even een lijstje van de artiesten die ik ga zien:

The Killers, Damien Rice, Kasabian, Editors, Kaiser Chiefs, Interpol, Tool, Arcade Fire, Nine Inch Nails, The Shins, Goose, Alamo Race Track, Marike Jager, Moke, The View, Saybia, Chris Cornell en Patrick Watson.

Wie weet wat hier nog meer bij komt. Hoe dan ook, dit gaat een mooi weekend worden!

Een verslag van een geweldig weekend met veel hoogtepunten:

Donderdag 28 Juni

Nadat ik mijn tent had opgezet gingen we naar het festivalterrein. Mijn dag begon met Air Traffic, een band die me gelijk wist te verrassen met leuk en sterk klinkende liedjes. Na een stukje gezien te hebben van My Chemical Romance (ja het is waar, ze zijn slecht) zochten we een mooi plekje op voor de Pyramid Marquee waar we lekker in het gras konden liggen terwijl wij luisterden naar de lounge muziek van Air. Toen ik wakker werd was het alweer tijd voor Rufus Wainwright, die met zijn prachtige stem mij wist te verrassen. Ik heb het optreden niet af kunnen zien omdat ik met nog een paar Muse liefhebbers besloot alvast goed te gaan staan voor Bjxf6rk (met aansluitend Muse dus). Bjxf6rk vond ik geniaal, alhoewel er veel mensen zijn die het daar niet mee eens zijn. Toen was het (alweer) de beurt aan Muse. Wederom gaf mijn favoriete band een perfect optreden met als hoogtepunten: Sunburn en Take A Bow. Tot nu toe het beste optreden van 2007. Met die gedachte keerde ik terug naar mijn tent, wetend dat er nog 3 dagen met geweldige bands aan zaten te komen.

Vrijdag 29 Juni

Na een korte nachtrust begonnen we weer aan de tocht richting het festival terrein. Een beter begin van de dag was niet mogelijk, want Jason Mraz wist (helemaal alleen) de Pyramid Marquee helemaal in te pakken. Een heerlijk optreden met frisse liedjes, DE verrassing van Rock Werchter 2007. Na een kleine pauze ging ik kijken bij Kings Of Leon, een groep die mij niet echt wist te boeien. Daarna volgde een heerlijke reeks van grote bands: Kaiser Chiefs, Bloc Party, Queens Of The Stone Age, Arctic Monkeys en Pearl Jam. Met name laatstgenoemde was geniaal, met als hoogtepunt het nummer Better Man. Een prachtige dag dus, niet alleen op muzikaal gebied. Want waar veel regen werd verwacht, scheen het grootste deel van de dag de zon!

Zaterdag 30 Juni

Na ons dagelijks ritueel te hebben uitgevoerd (met een krantje in het gras liggen en genieten van de eerste act, in dit geval de Heideroosjes). Begaven wij ons naar het voorste vak om goed te kunnen staan voor Razorlight, maar vooral Amy Winehouse. Beide vielen echter een beetje tegen. Razorlight omdat ik het al te vaak gezien heb, en Amy omdat het snel ging vervelen. Wij kozen er dan ook voor haar voortijdig te verlaten om goed te gaan staan voor Klaxons. Met hun dansbare/elektronische rock kreeg deze groep de hele tent aan het springen, wat een feest. Ongetwijfeld een van de hoogtepunten van het weekend. Daarna volgde een avondje Main Stage (alweer ja). The Killers, Peter Gabriel en Keane zorgden voor een paar onvergetelijke momenten. The Chemical Brothers sloten de dag af met een flitsende show. Weleens 40.000 man tegelijk zien dansen/springen? Best indrukwekkend kan ik je vertellen!

Zondag 1 Juli

Met de krant op schoot, erachter komend dat we er zelf in stonden, begonnen we aan de laatste dag. Openingsact !!! was verrassend leuk met hun dansbare en vrolijke nummers, niks mis mee. Up next waren de Cold War Kids, deze vielen helaas een beetje tegen waardoor ik al snel besloot lekker buiten in de zon te gaan liggen. Ook The Kooks waren (weer) niet zo leuk als ik verwacht had, maar dit mocht de pret niet drukken. Zelfs het tegenvallende optreden van Interpol en de verschrikking die Frank Black heet konden mijn humeur niet verpesten. Want ik zou Damien Rice weer gaan zien! Na wat geduw en getrek kwam ik aan bij de 4e rij en begon een van mijn muzikale helden weer te spelen. In het bescheiden uurtje dat hij kreeg van de organisatie wist hij al zijn muzikale hoogtepunten te proppen met als klap op de vuurpijl de prachtige cover van Creep. Na dit magische optreden liep ik naar de Main Stage om Metallica weer aan het werk te zien. Een zeer strakke show met veel knallers (letterlijk en figuurlijk). Het weekend werd afgesloten door Faithless dat met een flinke lichtshow en een portie hits het publiek van de grond kreeg. Ik zweef nog steeds, wat een geweldig weekend!

Het is alweer een week geleden maar op 5 juni gaf Travis eindelijk weereens een concert in Nederland. De Melkweg was dit keer het decor voor het optreden van de band die als voorloper wordt gezien van bands als Coldplay en Keane. De heren draaien al vele jaren mee maar hebben nooit een echte doorbraak in Nederland gekend. Daar was echter niks van te merken in de uitverkochte zaal in Amsterdam.

Het publiek ontving de band als helden en toen het vrolijke ‘Selfish Jean’ werd ingezet kon de avond al niet meer stuk. Voordat ik het wist had de band de zaal in zijn greep en lieten ze niet meer los. Met vrolijke liedjes die zich uitstekend lenen om mee te zingen werd er een heerlijk feestje gebouwd (met als hoogtepunten ‘All I want to do is rock’ en ‘Side’). Toen de band na ‘Turn’ het publiek uitzwaaide wist iedereen dat ze wel terug zouden komen.

Met een akoestische versie van ‘Flowers In The Window’ werd de vrolijke sfeer uitstekend vastgehouden. Afsluiter ‘Why Does It Always Rain On Me’ liet het hele publiek springen en meezingen en zorgde voor een prachtige afsluiting van een zeer leuke avond. Weer werd aangetoond dat met veel interactie en enthousiasme een optreden naar een hoger niveau kon worden gebracht. De mededeling ‘we komen terug over een paar maanden’ was daarom zeer aangenaam om te horen en ik ga er dan zeker weten weer bij zijn.

Ik kan een heel verhaal gaan schrijven over dit festival maar ik kan ook gewoon de namen noemen die ik ga zien en jullie jaloers maken. Ik heb gekozen voor het laatstgenoemde.

Muse, Metallica, Pearl Jam, Damien Rice, Bjxf6rk, Keane, LCD Soundsystem, Peter Gabriel, The Killers, Arctic Monkeys, Bloc Party, Kaiser Chiefs, Queens Of The Stone Age, The Kooks, Mika, Faithless, Klaxons, Kings Of Leon, My Chemical Romance, Air Traffic, Rufus Wainwright, Amy Winehouse, The Hold Steady, Heideroosjes, Enter Shikari, Jason Mraz, !!!, Cold War Kids en Interpol.

Als ik het even niet meer zie zitten met studeren kijk ik gewoon naar dit lijstje en denk ik: ‘nog 3 weken’.

Na een rit van ruim 2 uur kwam ik dan eindelijk aan in Landgraaf. Toen we bij de ingang stonden hoorden we Gabriel Rios al spelen. Niks mis mee, maar ik moest opschieten want ik wilde heel graag bij Ozark Henry gaan kijken. Ik verwachtte helaas teveel van deze man, het optreden viel erg tegen en daarom koos ik ervoor vroegtijdig te vertrekken om een hapje te eten. Zo had ik dus ook tijd over om bij Razorlight te gaan kijken. Ik heb deze band al eerder gezien in het voorprogramma van Muse, toen wist het me niet echt te boeien en dat was ook nu het geval. Een paar nummers steken leuk in elkaar, maar na een half uur kreeg ik al hoofdpijn dus ging ik alvast een leuk plekje in de tent opzoeken voor Paolo Nutini.

Dit was de eerste act van de dag die wel voldeed aan de verwachtingen. Met frisse en leuke liedjes wist hij het publiek helemaal mee te krijgen. Met name de cover van een nummer Moby vond ik erg geslaagd. Na dit optreden besloot ik even wat bij te tanken omdat ik niet van plan was het voorvak nog uit te komen omdat ik per see goed wilde staan voor Muse. Hiervoor moest ik dus wel een paar uur wachten maar de artiesten die voor Muse stonden waren ook niet mis.

Het begon met x91oude rotx92 Iggy die met zijn band x91The Stoogesx92 ouderwets rockte, mensen uitnodigde op het podium en zelf ook nog even een kijkje kwam nemen in het publiek. Het feest was compleet, en de eerste crowdsurfers doken al op. Na dit heerlijke feestje moesten we een uur wachten op Snow Patrol. Het weer werkte gelukkig mee waardoor het heel goed te doen was. Snow Patrol wist mij te verbazen, opener x91Open Your Eyesx92 was nog een beetje twijfelachtig maar wat volgde was een leuk en spontaan optreden. Zanger Gary Lightbody wist met zijn enthousiasme het publiek goed mee te krijgen. Het optreden gaf aan hoe belangrijk interactie met het publiek kan zijn voor een show.

Toen was het de beurt aan de band waar ik voor kwam: Muse. Veel mensen noemen dit de beste live band van dit moment. Ik kan me daar alleen maar bij aansluiten. Tijdens het opbouwen van het decor werd al duidelijk dat ze groots gingen uitpakken, en dit bleek ook het geval. Opener x91Knights Of Cydoniax92 deed het heel goed bij het publiek en toen daarna x91Hysteriax92 voorbij kwam was de avond na 2 nummers al geslaagd. De een na de andere hit werd gespeeld en het publiek ging er helemaal in mee. Verrassend was de keuze om x91Unintendedx92 te spelen, een nummer wat al een paar jaar niet gespeeld was maar nu ineens zijn terugkeer vindt in de setlist. Met een zinderende versie van x91Stockholm Syndromex92 werd een geniaal, maar helaas wat kort, optreden afgesloten waarmee ook gelijk de dag ten einde kwam. Ik heb ervan genoten! Op naar Rock Werchterx85

Zondag begint voor mij het festivalseizoen, en hoe!

Ik reis dan naar Landgraaf om een dagje naar Pinkpop te gaan waar ik een paar artiesten van wereldformaat zal zien. Hieronder een overzicht van wie ik zeker weten ga zien:

14:00-15:00: Ozark Henry (3FM Stage). Deze Belg (zijn echte naam is Piet Goddaer) maakt prachtige muziek. Zijn nummers staan vol met aparte effecten van synthesizers en prachtige zang. Mijn favoriet is het nummer ‘Give Yourself A Chance With Me’, ik ben erg benieuwd wat voor optreden dit gaat worden!

16:00-17:00: Paolo Nutini (John Peel Stage). Na een pauze van een uurtje waarin ik misschien heel even bij Razorlight ga kijken zorg ik dat ik op tijd naar het volgende podium ga voor deze zanger. Zijn nummer ‘Last Request’ ontdekte ik net na Lowlands 2006 (waar hij dus optrad). Gelukkig krijg ik nu een herkansing om deze man te zien en dit zal ik dan ook zeker gaan doen. Zijn cd ‘These Streets’ is een juweeltje en ik hoop dat hij live ook kan brengen wat er van hem verwacht wordt.

17:00-19:00: Iggy & The Stooges / Ilse de Lange / Maximo Park. Dit wordt waarschijnlijk besloten op het moment dat ik er sta. Ik heb nog geen idee wat ik met deze 2 uurtjes ga doen omdat ik op tijd bij de Main Stage wil zijn voor een goede plek voor de rest van de avond. Dit zal dus waarschijnlijk een eetpauze worden gecombineerd met een rondje om het terrein.

19:00-20:15: Snow Patrol (Main Stage). Een van de grote acts van Pinkpop 2007. Bij het grote publiek bekend van de hits ‘Run’ en natuurlijk ‘Chasing Cars’. Op Lowlands 2006 heb ik erg genoten van het optreden van deze band dus verwacht ik ook nu een mooie avond.

21:15-22:30: Muse (Main Stage). Het feit dat er een uur tussen Snow Patrol en Muse zit zegt al genoeg over de lichtshow die gaat komen. Muse zorgt altijd voor een onvergetelijke show, na het optreden op Lowlands vorig jaar ben ik helemaal fan van deze band. Ik zal dus zorgen dat ik een mooie plek heb om mijn helden weer van dichtbij te zien (voor de 3e keer alweer!).

Ik heb er zin in!